शुक्रवार, ऑक्टोबंर 30, 2020
   
Text Size

सुभाषिते

कुतरा भुंकतो             भुंकतो भीतभीत
रानांत हुंकारत                 पंचानन                                    २१

हंस धीर गति             कावळे कोकलती
मूर्खांना उपेक्षिती             बुध्दिमंत                                   २२

नको तीर्थयात्रा             नको चारी धामें
मुखी घ्यावी नामें             विठ्ठलाचीं                                २३

नको तीर्थयात्रा             नको सप्त पुर्‍या
मुखीं ओव्या गाव्या             विठ्ठलाच्या                           २४

नको तीर्थयात्रा             नको अन्य नेमव्रत
माझे पवित्र दैवत             मायबाप                                    २५

रामराम म्हणुनी         राम माझ्या हृदयांत
जसे मोती करंड्यांत             वागवीतें                                 २६

चंद्राच्या प्रकाशीं         लोपून जाती तारा
थोरांपुढे तोरा                 मिरवूं नये                                   २७

चांदण्यांनो तुम्ही         अंवसे राज्य करा
थोर नसतां गल्बला             करावा कीं                                २८

कुतरा भुंकतो             घराच्या सभोंती
घर रानीं गर्जती             सिंहव्याघ्र                                     २९

आज काय जालें         खळें पडलें चंद्राला
कोणी पापी का संताला             छळिताहे                             ३०

पुराणींच्या गोष्टी            गोड ऐकायाला
तसे वागायला                अवघड                                        ३१

पुराणींच्या गोष्टी         देवळांत गोड
संसाराची ओढ                 कोणा सुटे                                 ३२

पुराणींच्या गोष्टी         सखी पुराणीं राहती
जन हे वागती                 यथातथा                                   ३३

आकाशामधून             केवढा तारा तुटे
पतनावांचून                 कोणी ना जगी सुटे                        ३४

फुलें कोमेजती             तारे वरचे तुटती
सर्वांना आहे च्युती             संसारात                                ३५

फुलें सुकतात             तारे गळतात
असे कोण ग अच्युत             संसारात                              ३६

चूल सारवीती             जशी नित्य ग नेमानें
तसें मन हे भक्तीने             सारवावें                                 ३७

सारे बुडबुडे             कांही संसारी टिकेना
हें ग मरण कुणाही             कधी काळी चुकेना                     ३८

जो जो प्राणी आला         माउलींच्या पोटी
धरित्रीच्या पोटीं                 तो तो जाई                            ३९

तिकिट संपता             सोडती आगिनगाडी
सोडावे लागे जग             आयुष्याची सरतां घडी                 ४०


 

पुढे जाण्यासाठी .......